|
"محیط زیست متعلق به همه و کوتاهی در حفظ آن خیانت به خودمان است" شهید یحیی شاهکو محلی
|
 |
 |
||||
|
به مناسبت ۲۲ آوریل روز جهانی زمین
" ای مادر ای زمین امروز این منم که ستایشگر توام از توست ریشه و رگ و خون و خروش من فرزند حقگزار تو و شاکر توام بس روزگار گشت و بهار و خزان گذشت تو ماندی و گشادگی بی کرانه ات طوفان نوح هم نتوانست شعله کشت از آتش گداخته جاودانه ات هر پهلوان به خاک رسیده ست گرده اش غیر از تو ای زمین که در این صحنه ستیز ماندی به جای خویش پیوسته زورمند و گران سنگ و استوار فرزند بد سگالی اگر چون حرامیان بر حرمت تو تاخت هرگز تهی نشد دلت زمهر مادری با جمله ناسپاسی فرزند بی شناخت آری زمین ستایش و تکریم را سزاست از اوست هر چه هست در این بارگاه پروردگان دامن و گهواره وی اند سهراب پهلوان و سلیمان پادشاه ای بس که تازیانه خونین برق و باد پیچیده دردناک برگرده زمین
ای بس که سیل کف به لب آورده عبوس جوشیده سهمناک بر این خاک سهمگین زان گونه مرگبار که پنداشتی، دریغ دیگر زمین همیشه تهی مانده از حیات اما زمین همیشه همان گونه سخت پشت بیرون کشیده تن از زیر هر بلا و آغوش باز کرده به لبخند آفتاب زرین و پر سخاوت و سر سبز و دلگشا
بگذار چون زمین من بگذرانم این شب طوفان گرفته را آنگه به نوش خند گهربار آفتاب پیش تو گسترم همه گنج نهفته را "
این شعر زیبا سروده شاعر خوب ایرانی هوشنگ ابتهاج است که الحق و اللانصاف چه خوب و نیکو حق مطلب را نسبت را به زمین ادا کرده . ابتهاج در ابتدای شعر زمین ، از اینکه تا تاکنون کمتر شاعری درباره زمین شعر سروده لب به انتقاد می گشاید و می گوید: "زین پیش شاعران ثنا خوان که چشم پوشان در سعد و نحس طالع و سیر ستاره بود بس نکته های نغز و سخن های پر نگار گفتند در ستایش این گنبد کبود
اما زمین که بیش تر از هر چه در جهان شایسته ستایش و تکریم آدمی ست گمنام و ناشناخته و بی سپاس ماند "
اجرای مراسم روز زمین در ایالات متحده
+
نوشته شده در سه شنبه 3 اردیبهشت1387ساعت 0:43 توسط مژگان جمشیدی
|
|
|||||
|
|||||
